Vertelperspectief:
Het boek dat ik lees is geschreven in een personeel vertelstandpunt. Het boek staat namelijk helemaal in de hij-vorm geschreven. De verteller volgt ook heel de tijd het hoofd personage (Victor) maar weet niet meer dan het personage( Victor) zelf. Ik vind het jammer dat het verhaal op deze wijze is geschreven want dat maakt dat ik minder meeleef met het personage. Ik denk dus dat een belevende ik het boek met de al spannende gebeurtenissen alleen maar spannender zou maken. Dit vind ik een van de grootste minpunt aan het boek tot nu toe.
Tijdsprongen/chronologische opbouw:
Het boek dat ik lees is niet chronologisch want de chronologie word verbroken door flashbacks. Zeker in het begin van het verhaal krijgt Victor (het hoofdpersonage) veel flashbacks over hoe hij zijn bedrijf van een heel klein bedrijfje naar een succesvol bedrijf heeft gebracht. Ook later in het verhaal krijgt hij een flashback over de ontmoeting tussen hem en een Japanese zakenman die misschien zijn bedrijf zal overkopen. Het verhaal respecteert dus niet de normale tijdsvolgorde. Ik vind het niet altijd even interessante flashbacks maar het is niet zo dat ik hierdoor de structuur van het verhaal niet meer begrijp.
Vlot lezen:
Ik vind het een heel leuk verhaal dat zeer vlot leest. De auteur (Pieter Aspe) gebruikt naar mijn mening niet veel moeilijke woorden. Hij maakt nooit ook overdreven lange zinnen waardoor het verhaal vlot leest. Ook de niet chronologische opbouw van het verhaal zorgt er bij mij niet voor dat ik het minder vlot kan lezen. Het is wel jammer dat het boek geen hoofdstukken heeft. Dit vind ik een minpunt omdat je bij een verhaal waar er wel hoofdtukken zijn gemakkelijker kan stoppen of pauzeren bij het einde van een hoofdstuk. Bij dit boek (zonder hoofdtukken) vind ik nooit echt een goed moment om even te stoppen met lezen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten