Adres onbekend

1.Inleiding

De voorstelling adres onbekend die ik heb bijgewoond vond plaats op 30/01/2018 te SIGO. Het was een theater gebaseerd op het boek met de gelijknamige tittel 'adres onbekend' van Kathrine Kressmann Talor.
Adres onbekend is een theaterstuk met Erik burke en Wim Stevens. Erik speelt de rol van een man genaamd Martin Schulze een kunsthandelaar die eind 1932 besluit om naar zijn thuisland  Duitsland te gaan wonen. Wim speelt de rol van Max Eisenstein een joods Amerikaan met een Duitse afkomst en ook de zakenpartner en goede vriend van Martin.



2.Analyse inhoud

Thema
Het thema van het toneelstuk is vriendschap en verraad, want tijdens heel de voorstelling gaat het over de vriendschap tussen Max en Martin die brief na brief verslechterd en het verraad van Max naar het einde toe.

Protagonist en antagonist
In het toneelstuk vond ik dat er niet echt een duidelijke protagonist was. Zowel max als Martin waren in het begin zeer vriendelijk en respectvol naar elkaar toe (alle bij protagonist). Maar naar het einde van het toneel bleef Max maar brieven sturen naar Martin terwijl hij uitdrukkelijk gevraagd had om te stoppen omdat het hem in gevaar brengt door te sturen met een Jood. Dus Max is hier de antagonist geworden.

Evolutie van personage
Het personage Max heeft dus duidelijk een evolutie doorgemaakt want in het begin zou hij nooit zijn vriend in gevaar brengen maar naar het einde heeft hij door te blijven sturen er eigenlijk voor gezorgd dat Martin waarschijnlijk naar een concentratiekamp is gestuurd. De reden hiervoor is dat zijn zus Griselle naar Duitsland was vertrokken voor een toneelstuk maar daar werd ze plots opgejaagd door Nazi's omdat ze een joodse was. Op dat moment heeft Martin ( die in Duitsland woonde) te weinig gedaan om haar te redden. Griselle is uiteindelijk gedood door de Nazi's en daardoor was Max uit op wraak. Hij deed dit door middel van brieven te blijven sturen naar Martin omdat hij wist dat dat Martin fataal zou worden om te sturen met een Jood.

Happy end?
Er is dus duidelijk geen happy end want de vriendschap tussen de twee vrienden is verbroken. Ook is Martin waarschijnlijk afgevoerd naar een concentratiekamp waar hij hoogst waarschijnlijk gedood zal worden.



3.Analyse opvoering

Kostuums
Zowel acteur Wim als Erik dragen een mooi oud kostuum uit de jaren dertig. Het draagt bij in het stuk omdat het zo toont dat de twee heren veel geld hadden (door hun kunst bedrijf).

Geluid
Over heel de voortelling werd er geen een liedje of geluid gebruikt. Enkel de stem van de acteurs werd gebruikt. Dit hebben ze volgens mij gedaan zodat het echt een gewoon 'dialoog' zou blijven tussen hun twee.

Decor
Er werd gebruik gemaakt van twee kleine decors namelijk een voor Max dat een muur in zijn huis moest voorstellen en een voor Martin dat eveneens een muur in zijn huis moest voorstellen. Het doel van deze twee aparte decors was om duidelijk ta maken dat ze alle twee op verschillende locaties waren. De ene in zijn huis in Amerika en de ander in Duitsland.

De rekwisiet

De belangrijkste rekwisiet in dit toneelstuk waren duidelijk de brieven. Want aan de hand van deze brieven werd het verhaal vertelt. Het is ook het enigste middel van communicatie tussen de twee hoofdpersonages. En de personages waren ook heel de tijd bezig met de brieven ( ze voorlezen, verscheuren,..).

4.Persoonlijke appreciatie

Ik vond het toneelstuk niet echt een aanrader. Ik vond het nogal langdradig en saai. Dit is naar mijn mening te danken aan het feit dat er maar twee personages waren, maar ook dat het decor heel de tijd het zelfde bleef. Maar er zijn ook aspecten die ik wel mooi vond bijvoorbeeld de inhoud van het verhaal. Ik vond het zeer interessant hoe de relatie tussen de twee zo snel kon veranderen en hoeveel invloed de Nazi's wel niet hebben uitgeoefend op de manier waarop mensen begonnen te denken over mensen zoals joden. Ook vond ik het heel goede acteurs omdat ze zich zo inleefden in hun rol. Maar de positieve aspecten wegen bij mij niet op tegen de minpunten.